"Από την Πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα": Από που προέρχεται η φράση και τι σημαίνει σήμερα;

 

Όταν θέλουμε να περιγράψουμε κάτι που είναι ασυνάρτητο, συνηθίζουμε να χρησιμοποιούμε τη φράση “Από την Πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα”, μία φράση που φέρεται να έχει τριπλή προέλευση. Παράλληλα, δείτε το απόλυτο κόλπο των γιαγιάδων για να βάψετε κόκκινα τα μαλλιά σας με κανέλα

Μία μαρτυρία θέλει τη φράση αυτή να έχει… καταγωγή από τη Χίο. Αναφέρεται σε έναν ναυτικό που έκανε εμπόριο μπαχαρικών. Κάποια στιγμή το καράβι του που ήταν φορτωμένο με ινδιάνικη πραμάτεια, άραξε στη Χίο. Με το αρίβο του, ο τελώνης του νησιού άνοιξε τ’ αμπάρι και εξέτασε το φορτίο. Όταν είδε πάνω πάνω την κανέλα ρώτησε τον καπετάνιο: «Από πού έρχεσαι;» Κι εκείνος απάντησε: «Από την Πόλη».

Ο τελώνης τότε, σύμφωνα με την παροιμία, γέλασε, και απευθυνόμενος στους άλλους είπε «Ορίστε, από την Πόλιν έρχομαι και στην κορφή κανέλα», καταλαβαίνοντας πως ο καπετάνιος δεν ήθελε να καταβάλει το τελώνιο της εισαγωγής από το εξωτερικό.






Πάντως, επικρατέστερη θεωρείται η εκδοχή ότι η προέλευση της φράσης ανήκει στους Σταυροφόρους και σύμφωνα με ιστορικές μαρτυρίες, η πραγματική μορφή της είναι “Από την Πόλη έρχομαι και στην κορφή καν’ έλα”. Φέρεται αυτό να ήταν το μήνυμα των Σταυροφόρων από το 1095 έως το 1300 όταν επέστρεφαν από την κατακτημένη, πλέον, Κωνσταντινούπολη και καθόριζαν ως σημείο συνάντησής τους την κορυφή κάποιου λόφου. Δεν έχει σχέση με την κανέλα, το μπαχαρικό αλλά είναι πρόσκληση στον λόφο για συνάντηση, σύμφωνα με αυτήν την εκδοχή. Το γεγονός όμως ότι οι Σταυροφόροι δεν μιλούσαν ελληνικά, αυτή η εκδοχή χάνει την αξιοπιστία της.

Προστίθεται και τρίτη εξήγηση...

Το “Από την Πόλη έρχομαι” φέρεται να ανήκει στον ελληνόφωνο χώρο της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Από την άλλη, το δεύτερο μέρος της φράσης “και στην κορφή κανέλα” προέρχεται από το γεγονός ότι όταν κάποιος παρήγγειλε ρυζόγαλο, μουσταλευριά, σαλέπι, ασουρέ, ζητούσε από τον καφετζή να βάλει από πάνω κανέλα. Ο συνδυασμός δύο άσχετων μερών δείχνει το ασυνάρτητο της φράσης και την έλλειψη λογικής εξήγησης, όπως και χρησιμοποιείται σήμερα.