Η αγγαρεία που αρνούνταν να κάνουν οι Έλληνες το 1828 και τη «φόρτωναν» στους αλλοδαπούς

Στις περιοχές που αποτελούσαν το ελληνικό κράτος πριν το 1828 δεν υπήρχαν άμαξες και γενικά οι μεταφορές γίνονταν μόνο με άλογα. Παρόλ’ αυτά υπήρχαν κάποιες άμαξες σε Θεσσαλία και Μακεδονία ήδη πριν το 1821.

Όταν ο Καποδίστριας εγκαταστάθηκε στο Ναύπλιο όμως φτιάχτηκε για πρώτη φορά δρόμος για άμαξες που ένωνε το Ναύπλιο με το Άργος.

Όποιος ήθελε να μετακινηθεί αγόραζε εισιτήριο για να επιβιβαστεί σε μια άμαξα επτά θέσεων την οποία έσερναν δύο ή τρία άλογα.

Όταν όμως έβρεχε και οι δρόμοι γίνονταν αδιάβατοι για οποιαδήποτε μετακίνηση εντός πόλης εμφανίζονταν οι χαμάληδες οι οποίοι μετέφεραν στους ώμους τους την αριστοκρατία της εποχής για ένα πιάτο φαί. Αυτή την αγγαρεία δεν έκαναν οι Έλληνες αλλά Μαλτέζοι που είχαν βρει λιμάνι στην ελληνική πρωτεύουσας.