Παροιμίες για τον Μάρτιο...

Άλλα λογαριάζει ο Μάρτης κι άλλα η Σαρακοστή.

Αν δώσει ο Μάρτης δυο νερά κι ο Απρίλης άλλο ένα, χαρά σ’ εκείνο το ζευγά που ’χει πολλά σπαρμένα.

Αν δώσει ο Μάρτης και κακιώσει, μες στα χιόνια θα μας χώσει.

Από Μάρτη καλοκαίρι κι από Αύγουστο χειμώνα.

Από Μαρτιού πουκάμισο κι από Αυγούστου κάπα.

Από τον Μάρτη πουκάμισο, από τον Αύγουστο σεγκούνι (παλτό).

Κάλλιο Μάρτη καρβουνιάρη, παρά Μάρτη καψαλιάρη. (Καλύτερα κρύο παρά ζέστη)

Κάλλιο Μάρτη στις γωνιές, παρά Μάρτη στις αυλές. (Καλύτερα να κάνει ο Μάρτης βροχές, κρύο και να είμαστε στη γωνιά, παρά ήλιο και να είμαστε στις αυλές.)

Κάποια τσουρλού, κάποια (μ)πουρδού, το Μάρτη νυχτογνέθει.

Λείπει ο Μάρτης απ’ τη Σαρακοστή;

Μάρτη βροχερέ κι Απρίλη χιονερέ.

Μάρτη έβρεχε; Θεριστής χαιρότανε.

Μάρτη φύλαγε τ’ άχερα, μη χάσεις το ζευγάρι.

Μάρτη, Μάρτη βροχερέ κι Απρίλη δροσερέ.

Μάρτης βρέχει; Ποτέ μην πάψει!

Μάρτης είναι νάζια  κάνει, πότε κλαίει, πότε γελάει.

Μάρτης, γδάρτης και κακός παλουκοκαύτης. Τα παλιόβοϊδα τα γδέρνει, τα δαμάλια τα παιδεύει.

Μάσε ξύλα για το Μάρτη, μην κάψεις τα παλούκια.

Μη σε γελάσει ο Μάρτης το πρωί και χάσεις την ημέρα.

Μήδε ο Μάρτης Καλοκαίρι, μήδ’ ο Αύγουστος Χειμώνας.

Ο Μάρτης βρέχει κι ο θεριστής χαίρεται.

Ο Μάρτης και η μάνα του…

Ο Μάρτης ο πεντάγνωμος, πέντε φορές εχιόνισε και πάλι το μετάνιωσε πως δεν εξαναχιόνισε!

Ο Μάρτης πενταδείλινος και ματαπεινασμένος.

Ο …. πο ’χει κόρη ακριβή, του Μάρτη ο ήλιος μην τη δει.

Του Μάρτη ο ήλιος βάφει και πέντε μήνες δεν ξεβάφει.

Λείπει ο Μάρτης απ’ τη Σαρακοστή;

Ο Μάρτιος λέγεται και Ανοιξιάτης γιατί είναι ο μήνας που φέρνει την άνοιξη. Στις 21 Μαρτίου έχουμε την εαρινή ισημερία, δηλαδή ίση διάρκεια της ημέρας και της νύχτας. Ο μήνας αυτός συνδέεται και με τη Σαρακοστή. Σ’ αυτό οφείλονται και οι παροιμίες για το Μάρτιο «Ο Μάρτης δε λείπει από τη Σαρακοστή», «Όλοι οι μήνες τρώνε κρέας και ο Μάρτης κόκαλα».

Η Σαρακοστή περιλαμβάνει συνήθως ολόκληρο το μήνα Μάρτιο. Χαρακτηριστική είναι η ελληνική ερωτηματική δημώδης έκφραση «Λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή;», που συνηθίζεται να λέγεται σκωπτικά για πρόσωπα τα οποία αρέσκονται να παίρνουν μέρος σε κάθε συμβάν.