Σενεγάλη: Ανακαλύψτε τις ομορφιές της μαύρης ηπείρου...

 

Η μαγευτική ατμόσφαιρα της αφρικανικής γης ξετυλίγεται στη Σενεγάλη, μια χώρα γνωστή για την πλούσια μουσική της κουλτούρα και την άγρια ομορφιά.

Βρίσκεται στις ακτές της Δυτικής Αφρικής και η πρωτεύουσα της, το Ντακάρ βρέχεται από τα νερά του Ατλαντικού. Αποτελεί ιδανική επιλογή για τους ταξιδιώτες που αναζητούν κάτι διαφορετικό και θέλουν να ζήσουν μια εξωτική εμπειρία.

Το τροπικό κλίμα της χώρας με τους χρυσούς αμμόλοφους, οι ιδιαίτερες αποικιακές πόλεις και οι πολύχρωμες υπαίθριες αγορές ξεσηκώνουν τον επισκέπτη στην αναζήτηση της γνήσιας αφρικανικής γεύσης. Το γαλλικό παρελθόν της χώρας αποκαλύπτεται μέσα από την αρχιτεκτονική των κτιρίων της πρωτεύουσας, που χτίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα.

Αρκετοί τη χαρακτηρίζουν ως το «Παρίσι της Δυτικής Αφρικής» λόγω της κοσμοπολίτικης ατμόσφαιρας. Αξίζει να επισκεφθεί κανείς το Μεγάλο Τζαμί με τον μιναρέ των 67 μέτρων που φωταγωγείται τη νύχτα και σηματοδοτεί τον ουρανό της πόλης.

Στο μουσείο IFAN ο επισκέπτης θα μυηθεί στις παραδόσεις και τον πολιτισμό της χώρας μέσα από τα εκθέματα με τις μάσκες, τα μουσικά όργανα, τις φορεσιές και τα ξυλόγλυπτα να ξεχωρίζουν.

Στο Langue de Barbarie ο επισκέπτης θα δει από κοντά ένα από τα μεγαλύτερα καταφύγια πουλιών στον κόσμο, ενώ στην παλιά πρωτεύουσα της χώρας, Σεν Λούι, θα νιώσει την αύρα ενός «ζωντανού μουσείου» της αποικιοκρατίας.

Το νησάκι Γκορέ απέχει είκοσι λεπτά με το πλοίο από το λιμάνι του Ντακάρ και θεωρείται το προάστιο της σενεγαλέζικης πρωτεύουσας με απομεινάρια από τα πρώτα κτίσματα των Πορτογάλων.

Η ομώνυμη πόλη ανήκει στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, ενώ περπατώντας στην παραλία βλέπει κανείς αραδιασμένες τις μακριές, πολύχρωμες βάρκες των ψαράδων.

Ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα είναι το Μουσείο Ιστορίας και το περίφημο Σπίτι των Σκλάβων που χρονολογείται από το 1786 και αποτελεί τόπο προσκυνήματος για πολλούς Αφρικανούς.

Η Λίμνη Retba ή αλλιώς «Ροζ Λίμνη» βρίσκεται 30 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Ντακάρ και είναι ξεχωριστή λόγω του ιδιαίτερου χρώματός της, αλλά και της περιεκτικότητάς της σε αλάτι. Οφείλει το χρώμα της σε φύκια που παράγουν μια χρωστική ουσία, ενώ τα διάφορα είδη ψαριών έχουν προσαρμοστεί στα υψηλά επίπεδα αλατιού και αναπτύσσονται κανονικά στα νερά της.