1963 – Η Σουηδική Ακαδημία τιμά τον Γιώργο Σεφέρη με το Νόμπελ Λογοτεχνίας, «για το υπέροχο λυρικό ύφος του, που είναι εμπνευσμένο από ένα βαθύ αίσθημα για το ελληνικό πολιτιστικό ιδεώδες». Ο Γιώργος Σεφέρης, διπλωμάτης και ποιητής, υπήρξε ο πρώτος Έλληνας που τιμήθηκε με Νόμπελ Λογοτεχνίας. Στις 10 Δεκεμβρίου 1963, στη Στοκχόλμη, παρέλαβε το βραβείο από τον βασιλιά Γουσταύο της Σουηδίας, σε αναγνώριση του «υπέροχου λυρικού ύφους του, εμπνευσμένου από το ελληνικό πολιτιστικό ιδεώδες».
Η ποίηση του Σεφέρη ήταν ήδη διεθνώς γνωστή από τη δεκαετία του ’50. Ήταν υποψήφιος το 1955 και το 1961, ώσπου στις 24 Οκτωβρίου 1963 έφθασε το τηλεγράφημα της Σουηδικής Ακαδημίας που ανήγγειλε τη βράβευσή του. Ο ίδιος, καθηλωμένος από έλκος, δήλωσε πως η επιλογή του «εκφράζει την αλληλεγγύη προς τη ζωντανή πνευματική Ελλάδα» και τη σημασία της ποίησης για τη σύγχρονη ανθρωπότητα.
Η επικράτησή του δεν ήταν εύκολη. Ανάμεσα σε περίπου 80 υποψηφίους, η επιτροπή κατέληξε σε έξι ονόματα: Μπέκετ, Όντεν, Μίσιμα, Νερούδα, Σαντεμόζε και Σεφέρη. Η τελική επιλογή έγινε ομόφωνα υπέρ του Έλληνα ποιητή. Παρά τη διεθνή αναγνώριση, στην Ελλάδα η υποδοχή υπήρξε χλιαρή: ο Τύπος ασχολούνταν με τις εκλογές του Νοεμβρίου, ενώ η Αριστερά προτιμούσε τον Νερούδα και δεξιές εφημερίδες διέδιδαν πως ο Σεφέρης «ξεπούλησε την Κύπρο για το Νόμπελ».
Στην ομιλία του στη Σουηδική Ακαδημία, ο Σεφέρης μίλησε για τη συνέχεια της ελληνικής γλώσσας και την πνευματική αντοχή του τόπου: «Η ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ της να μιλιέται…». Και κατέληξε: «Ο σημερινός κόσμος, τυραννισμένος από τον φόβο και την ανησυχία, έχει ανάγκη την ποίηση».
perierga120.blogspot.com////