Πρωτοφανής ανακάλυψη: Βρέθηκαν 3.000 σπάνια ασημένια νομίσματα σε χωράφι

Ένα ήσυχο χωράφι κοντά στη Ρένα, στην ανατολική Νορβηγία, έφερε στο φως ένα εύρημα που δεν μοιάζει με κανένα άλλο στην αρχαιολογία της εποχής των Βίκινγκ της χώρας: περισσότερα από 3.000 νομίσματα από έναν θαμμένο θησαυρό που μπορεί να ήταν κρυμμένος γύρω στα μέσα του 11ου αιώνα.

Σύμφωνα με το sciencenorway, το εύρημα, γνωστό πλέον ως Θησαυρός Mørstad από το αγρόκτημα όπου ανακαλύφθηκε, ξεκίνησε με ένα σήμα από έναν ανιχνευτή μετάλλων. Οι ανιχνευτές Vegard Sørlie και Rune Sætre ανέκτησαν για πρώτη φορά 19 ασημένια νομίσματα στις 10 Απριλίου. Αυτό ήταν αρκετό για να σταματήσει την έρευνα και να ειδοποιήσει τους αρχαιολόγους. Αυτό που ακολούθησε μετέτρεψε μια τοπική ανακάλυψη σε εθνικό αρχαιολογικό γεγονός. Καθώς οι ειδικοί συμμετείχαν στην εργασία, ο αριθμός αυξήθηκε αρχικά στα 70, και στη συνέχεια ξεπέρασε κατά πολύ τις προηγούμενες προσδοκίες. Μέσα σε λίγες μέρες, το πεδίο είχε αποφέρει περισσότερα από 3.000 νομίσματα, καθιστώντας το το μεγαλύτερο θησαυρό νομισμάτων της εποχής των Βίκινγκ που βρέθηκε ποτέ στη Νορβηγία .

Για τους αρχαιολόγους στον Δήμο της Κομητείας Innlandet, η κλίμακα του ευρήματος άλλαζε σχεδόν ώρα με την ώρα. Η May-Tove Smiseth, αρχαιολόγος υπεύθυνη για τα ευρήματα ανιχνευτών μετάλλων στην κομητεία, περιέγραψε την ανακάλυψη ως «εντελώς πρωτοφανή». Το πεδίο δεν είχε ερευνηθεί προηγουμένως από ανιχνευτές και η γρήγορη απόφαση των ανιχνευτών να ειδοποιήσουν για το εύρημα, επέτρεψε στους επαγγελματίες να ασφαλίσουν την περιοχή πριν η είδηση ​​δημοσιοποιηθεί.

Ένας θησαυρός αυτού του μεγέθους είναι επιστημονικά πολύτιμος και ευάλωτος. Αρχαιολόγοι και εκπαιδευμένοι ανιχνευτές εργάστηκαν εντατικά για να ανακτήσουν και να τεκμηριώσουν όσο το δυνατόν περισσότερο υλικό πριν από την ανακοίνωση. Τα περισσότερα από τα νομίσματα έχουν έκτοτε παραδοθεί στο Μουσείο Πολιτιστικής Ιστορίας στο Όσλο, όπου θα ξεκινήσει η συντήρηση και η μελέτη.

Ο Θησαυρός του Mørstad φαίνεται να χρονολογείται στο τέλος της Εποχής των Βίκινγκ, πιθανώς γύρω στο 1050. Σύμφωνα με τον ειδικό σε νομίσματα καθηγητή Svein Harald Gullbekk του Μουσείου Πολιτιστικής Ιστορίας, τα περισσότερα από τα νομίσματα που έχουν εντοπιστεί μέχρι στιγμής είναι γερμανικά και αγγλικά. Αυτό το μοτίβο ταιριάζει με όσα γνωρίζουν οι μελετητές για τα χρήματα στη βόρεια Ευρώπη κατά τα τέλη της Εποχής των Βίκινγκ , όταν τα ξένα ασημένια νομίσματα διακινούνταν μέσω εμπορίου, φόρου υποτελείας, δικτύων επιδρομών και πολιτικών πληρωμών.

Στην πράξη, αυτά τα νομίσματα λειτουργούσαν ως κοινό ασημένιο νόμισμα σε μεγάλα τμήματα της βόρειας Ευρώπης. Η παρουσία τους σε ένα νορβηγικό πεδίο στην ενδοχώρα αποτελεί υπενθύμιση ότι η Νορβηγία της εποχής των Βίκινγκ δεν ήταν απομονωμένη. Νομίσματα που κόπηκαν μακριά μπορούσαν να καταλήξουν στη Σκανδιναβία, όπου αποτιμούνταν τόσο ως χρήμα όσο και ως ασήμι με βάση το βάρος τους.

Το πιο ιστορικά ευαίσθητο στοιχείο του θησαυρού μπορεί να είναι τα νορβηγικά νομίσματά του . Ο Gullbekk έχει σημειώσει ότι αυτά τα κομμάτια πρέπει να ήταν σχετικά καινούργια όταν τοποθετήθηκαν στο έδαφος. Η παρουσία τους συνδέει τον θησαυρό με την περίοδο μετά την επιστροφή του Harald Hardrada από το Βυζάντιο και τη συμβολή του στην καθιέρωση ενός νορβηγικού εθνικού συστήματος κοπής νομισμάτων γύρω στο 1045.